مجازی‌سازی یعنی اجرای چند سرور «مجازی» روی یک سرور فیزیکی. به‌جای اینکه حسابداری، ایمیل، فایل‌سرور و نرم‌افزار سازمانی هرکدام یک سخت‌افزار جدا داشته باشند، همه به‌صورت ماشین مجازی روی یک یا چند میزبان قوی اجرا می‌شوند. در این راهنما می‌گوییم سرور میزبان مجازی‌سازی چه پیکربندی‌ای لازم دارد و هنگام انتخاب پردازنده، حافظه و دیسک به چه نکته‌هایی باید توجه کرد.

چرا مجازی‌سازی؟

  • سخت‌افزار کمتر: بیشتر سرورهای تک‌سرویس بخش کوچکی از توانشان را مصرف می‌کنند؛ با تجمیع، همان کار با سرورهای کمتر انجام می‌شود.
  • مدیریت متمرکز: همهٔ ماشین‌ها از یک کنسول مدیریت، بکاپ و پایش می‌شوند.
  • راه‌اندازی سریع: سرویس تازه یعنی یک ماشین مجازی تازه، نه خرید سخت‌افزار جدید.
  • بازیابی ساده‌تر: از کل ماشین مجازی می‌شود بکاپ گرفت و آن را روی میزبان دیگری بالا آورد.

هایپروایزر: VMware، Hyper-V یا Proxmox

هایپروایزر نرم‌افزاری است که ماشین‌های مجازی را اجرا می‌کند. سرورهای HPE ProLiant با هر سه گزینهٔ رایج کار می‌کنند. انتخاب بین آن‌ها بیشتر به مدل لایسنس، تجربهٔ تیم IT و قابلیت‌هایی مثل جابه‌جایی زندهٔ ماشین بین میزبان‌ها بستگی دارد تا به سخت‌افزار.

حافظه (RAM): اول از همه

در مجازی‌سازی، حافظه معمولاً زودتر از پردازنده تمام می‌شود. برای تخمین:

  1. حافظهٔ لازم هر ماشین مجازی را بنویسید.
  2. جمع آن‌ها را حساب کنید و سهمی برای خود هایپروایزر اضافه کنید.
  3. برای رشد آینده جا بگذارید؛ افزودن رم بعداً ممکن است ولی اسلات‌ها محدودند.

ماژول‌ها را هم‌ظرفیت و به‌صورت متقارن روی همهٔ کانال‌های هر پردازنده بچینید تا پهنای باند حافظه کامل بماند. در سرورهای Gen10 حافظه DDR4 و در Gen11 حافظه DDR5 است و این دو با هم جابه‌جا نمی‌شوند. برای آشنایی با انواع رم، مقالهٔ همه چیز دربارهٔ RAM سرور را ببینید.

پردازنده: هسته در برابر لایسنس

تعداد هستهٔ بیشتر یعنی ماشین مجازی بیشتر به‌صورت هم‌زمان. اما برخی هایپروایزرها و سیستم‌عامل‌ها به‌ازای هسته لایسنس می‌شوند؛ پس پیش از انتخاب پردازندهٔ پرهسته، هزینهٔ لایسنس را هم حساب کنید. برای سرورهای دوپردازنده، هر دو پردازنده باید هم‌مدل باشند. راهنمای کامل در مقالهٔ انتخاب پردازنده برای سرور HPE ProLiant آمده است.

ذخیره‌سازی: سرعت مهم است

ده‌ها ماشین مجازی هم‌زمان روی دیسک می‌خوانند و می‌نویسند. به همین دلیل:

  • برای ماشین‌های مجازی از SSD استفاده کنید؛ هارد را برای آرشیو و بکاپ نگه دارید.
  • کنترلر RAID با کش نوشتن و ماژول محافظ کش، سرعت را به‌طور محسوس بالا می‌برد.
  • RAID 10 برای بار کاری ماشین مجازی رایج است، چون سرعت نوشتن بالاتری از RAID 5 و 6 دارد.

یک میزبان یا چند میزبان؟

با یک میزبان، خرابی سرور یعنی توقف همهٔ سرویس‌ها. اگر توقف قابل‌قبول نیست، دست‌کم دو میزبان و یک فضای ذخیره‌سازی مشترک (مثل استوریج HPE MSA) لازم است تا ماشین‌ها هنگام خرابی یا تعمیر روی میزبان دیگر اجرا شوند.

شبکه

جابه‌جایی ماشین مجازی، بکاپ و دسترسی به استوریج مشترک ترافیک زیادی دارند. کارت شبکهٔ ۱۰ یا ۲۵ گیگ و تفکیک ترافیک مدیریت، کاربران و ذخیره‌سازی، از گلوگاه شدن شبکه جلوگیری می‌کند.

جمع‌بندی

برای میزبان مجازی‌سازی، اول حافظه را حساب کنید، بعد تعداد هسته را با لایسنس بسنجید، برای ماشین‌ها SSD و کنترلر با کش در نظر بگیرید و اگر توقف قابل‌قبول نیست، از ابتدا دو میزبان طراحی کنید. برای دیدن جزئیات بیشتر، صفحهٔ راهکار مجازی‌سازی را ببینید یا فهرست سرویس‌هایتان را در فرم پیش‌فاکتور بنویسید تا کارشناسان eRayka پیکربندی متناسب را پیشنهاد دهند.